Oh, wiesz jak to jest. Całe te pogadanki, jak coś byś zrobił i w ogóle, że tego nie można, czy coś, są takie przewidywalne. “Nie, nie zrobiłbym tak”, albo “Całkowicie to rozumiem” to muzyka dla twoich uszu. Ale jak przychodzi co do czego, jest zupełnie inaczej. I dupa.

“Będziesz patrzył na świat przez pryzmat tych doświadczeń.”
OOO tak, już patrze. I jak zwykle mi się nie podoba.